Marlein Bong

Nieuw lid sinds december 2025

 

Sinds woon ik 2018 in Twiske Zuid, Kadoelen, in een fijn huis met een voor- en achtertuin, pal achter het begin van de Twiskestroom. Daar heb ik jaren naar uitgekeken, een huis met een tuin, waar ik lekker kon tuinieren en groenten kon verbouwen. Een tuin waar ik in rust buiten kan zitten en genieten van al het groen en van de fladderende en kruipende beestjes.

Mijn moeder heeft mij de liefde voor alles wat groeit en bloeit meegegeven. Zij liet mij oefenen met de flora (mijn oma’s flora), die op elke kampeertrip meeging. Nog steeds maakt de flora een vast onderdeel uit van mijn reisinventaris, ondanks dat obsidentify veel sneller en accurater werkt.

Via de strijd tegen de windturbines langs de groenstrook A10 noord (Bijzonder Provinciaal Landschap) en de NoorderIJplas (zitting in natuurgroep RES) , ben ik betrokken geraakt bij het groen in Amsterdam Noord, of liever gezegd de ontgroening van Noord. Ik help met wat handen bij een paar plekken in Noord waar groen veroverd wordt op asfalt, monitor ijsvogelwanden en heb actie gevoerd tegen het nieuw beleidskader Hoofdgroenstructuur, wat uitmondde in een referendum ter verwerping van het nieuwe beleidskader.

Terug naar mijn tuin en de wijk waar ik woon. De wijk is gebouwd op vervuilde grond. Hoewel de grond gesaneerd is en opgehoogd met een leeflaag,  wordt het afgeraden om rechtstreeks vanaf de eigen bodem planten te eten. Ik heb lang gepiekerd hoe ik eetbaar kon gaan tuinieren en heb dat opgelost door verhoogd te tuinieren zonder diep te wortelen. Dat was een geluk bij een ongeluk, want zo konden ook onze konijnen binnen de grenzen van de schutting, los rondhuppelen. Deze loslopende keutelfabriekjes zorgen voor vruchtbare maar vooral gifvrije grond, waar ik nu wel lekker en eetbaar op kan tuinieren.

Juist omdat mijn huis staat op ooit vervuilde grond, zie ik scherp hoe noodzakelijk groen is, hoe kwetsbaar de symbiose tussen flora en fauna blijft en hoe hard de concurrentie om grondgebruik is geworden.

Ik ben nog maar net toegetreden tot het bestuur van de stichting  Kadoelerscheg en heb een zeer grote achterstand, maar daar wordt aan gewerkt.