Leden

Geboren en getogen aan de andere kant van het IJ (waar ik nog steeds woon) voel ik me zo langzamerhand ook een halve Noordeling. Ik ben 25 jaar actief als vrijwilliger bij het beheer van twee volkstuinen op volkstuinpark De Bongerd, die gebruikt worden door bewoners van verpleeghuizen of beschermde woonvoorzieningen.

Vooral de laatste tien jaar ben ik heel anders tegen tuinieren gaan aankijken. Was vroeger ‘onkruid schoffelen’ een van de belangrijkste dingen om te doen, nu gaat het mij er vooral om hoe de tuin een goede biotoop kan zijn voor veel soorten leven, dus ineens blijven de paardenbloemen, brandnetels, weegbree en het onvolprezen boerenwormkruid staan.

Ik kan me eigenlijk niet meer voorstellen dat ik vroeger gewoon langs alle planten liep zonder te kijken wat er op of onder zat of boven vloog of fladderde. Veel verder dan een dagvlinder of libelle kwam ik niet. Maar dat is erg veranderd, met dank aan de prachtige app Obsidentify van waarneming.nl. en de werkgroep ecologisch beheer van de Bongerd, waar ik sinds een aantal jaren aan deelneem. Al pratend, luisterend, lezend maar vooral al doende is de hele ecologie voor me gaan leven. En hoewel ik eigenlijk alles interessant vind, heb ik me de laatste jaren een beetje toegelegd op de nachtvlinders, een van de mooiste en diverse soorten insecten. Op de Bongerd heb ik een meetpunt ingesteld van het landelijk meetnet nachtvlinders.

In 2024 heeft De Bongerd het Keurmerk Natuurlijk Tuinieren van de AVVN gekregen en meteen met de maximale score van 4 stippen. Ik hoop dat dit Keurmerk en de resultaten van het natuuronderzoek Kadoelerscheg meer volks- en nutstuinders en bewoners enthousiast maken om actief aan de natuur in Amsterdam-Noord een ecologisch steentje bij te dragen (hoewel het woord ‘steentje’ in dit verband misschien niet de juiste beeldspraak is…).

Als bewoner van Tuindorp Oostzaan (sinds 2014) en onbezoldigd beheerder van het Vlakkerpark in Amsterdam-Noord en slakkendeskundige werd ik gevraagd om deel te nemen in de adviesgroep Kadoelerscheg. Daar heb ik vrijwel meteen ja op gezegd.

Al vanaf mijn vroege jeugd als geboren Amsterdammer heb ik mijn hart verknocht aan stadsnatuur. Met mijn dochter ga ik regelmatig de (stads)natuur in. 
Ik kan mijn ervaringen delen in de adviesgroep opgedaan door meer dan 30 jaren actief betrokken geweest te zijn bij de vereniging "Oeverlanden Blijven!" en mederedacteur en schrijver van het boekje Van Nonnetje tot Tonnetje (de slakken en mossels van Amsterdam). 

Ik heb vrijwel steeds gewerkt in de gezondheidszorg met als laatste baan POH-GGZ bij meerdere huisartsen in Amsterdam-Noord en ben nog steeds actief als amateur malacoloog (slakkendeskundige). Sinds begin december 2023 ben ik met pensioen maar ben begonnen te werken bij Naturalis aan de collectie landslakken van de Nederlandse Caraibische eilanden. 
Ik heb vele publicaties over malacologie en enkele boeken over natuur en natuurbeheer op mijn naam staan en ben betrokken bij stichting ANEMOON. Af en toe doe ik nog malacologisch onderzoek in de Noord-Hollandse duinen. 
Ik wil mij actief inzetten om de Kadoelerscheg op de kaart te zetten, haar te behouden en als gezonde groene long te versterken in het alsmaar verstenende Amsterdam. 

Naast mijn passie voor planten, ben ik ook een liefhebber van vogels en paddenstoelen. Ik ben een van de initiatiefnemers voor de voedseltuin op het Jacob Groenplantsoen die we samen met de bewoners beheren. Verder ben ik lid van de natuurcommissie van de vereniging Wilmkebreekpolder en help ik mee met de planten inventarisatie, de vogeltelling en aanbrengen van vossenraster. Contact houden met de natuur is belangrijk en daarom zet ik me graag in voor een natuurlijke leefomgeving voor iedereen in Amsterdam-Noord.

Nieuw lid sinds december 2025

Sinds woon ik 2018 in Twiske Zuid, Kadoelen, in een fijn huis met een voor- en achtertuin, pal achter het begin van de Twiskestroom. Daar heb ik jaren naar uitgekeken, een huis met een tuin, waar ik lekker kon tuinieren en groenten kon verbouwen. Een tuin waar ik in rust buiten kan zitten en genieten van al het groen en van de fladderende en kruipende beestjes.

Mijn moeder heeft mij de liefde voor alles wat groeit en bloeit meegegeven. Zij liet mij oefenen met de flora (mijn oma’s flora), die op elke kampeertrip meeging. Nog steeds maakt de flora een vast onderdeel uit van mijn reisinventaris, ondanks dat obsidentify veel sneller en accurater werkt.

Via de strijd tegen de windturbines langs de groenstrook A10 noord (Bijzonder Provinciaal Landschap) en de NoorderIJplas (zitting in natuurgroep RES) , ben ik betrokken geraakt bij het groen in Amsterdam Noord, of liever gezegd de ontgroening van Noord. Ik help met wat handen bij een paar plekken in Noord waar groen veroverd wordt op asfalt, monitor ijsvogelwanden en heb actie gevoerd tegen het nieuw beleidskader Hoofdgroenstructuur, wat uitmondde in een referendum ter verwerping van het nieuwe beleidskader.

Terug naar mijn tuin en de wijk waar ik woon. De wijk is gebouwd op vervuilde grond. Hoewel de grond gesaneerd is en opgehoogd met een leeflaag,  wordt het afgeraden om rechtstreeks vanaf de eigen bodem planten te eten. Ik heb lang gepiekerd hoe ik eetbaar kon gaan tuinieren en heb dat opgelost door verhoogd te tuinieren zonder diep te wortelen. Dat was een geluk bij een ongeluk, want zo konden ook onze konijnen binnen de grenzen van de schutting, los rondhuppelen. Deze loslopende keutelfabriekjes zorgen voor vruchtbare maar vooral gifvrije grond, waar ik nu wel lekker en eetbaar op kan tuinieren.

Juist omdat mijn huis staat op ooit vervuilde grond, zie ik scherp hoe noodzakelijk groen is, hoe kwetsbaar de symbiose tussen flora en fauna blijft en hoe hard de concurrentie om grondgebruik is geworden.

Ik ben nog maar net toegetreden tot het bestuur van de stichting  Kadoelerscheg en heb een zeer grote achterstand, maar daar wordt aan gewerkt.

Ik woon sinds 2008 op de Kadoelenweg. Bij mijn eerste bijeenkomst van de Vereniging tot Behoud van de Wilmkebreekpolder ben ik gelijk actief geworden in de Natuurcommissie. Ik hoorde dat er plannen waren om huizen te bouwen op de polder. Dat zou heel jammer zijn, want het is een mooi stuk natuur in Amsterdam-Noord. Het is zelfs de enige polder binnen de Ring A10.

In het voorjaar word je wakker van het geluid van vogels, zoals grutto’s en kieviten. In mijn tuin hoor je een merel, zanglijster, winterkoninkje, heggenmus en roodborstje. Als het in de zomer stiller wordt, hoor je nog steeds wel de zwartkop.

Als kind vond ik het leuk om met een schepnetje in de sloten te zoeken naar visjes en salamanders. Ik probeerde ook bijen te vangen met twee kopjes. In 1977 ben ik naar Amsterdam verhuisd en heb ik een opleiding gedaan tot Ecologisch analist. Maar ik vond laboratoriumwerk niet zo leuk. Ik hou ervan om dieren in het wild te bekijken. Nu fotografeer ik ze en schrijf ik er korte verhalen (blogjes) over. Die verhalen staan op de website van de Wilmkebreekpolder. Als je je aanmeldt voor de nieuwsbrief, krijg je ze automatisch in je mailbox.

Door insecten te bestuderen, heb ik geleerd om anders te tuinieren. In de winter laat ik de tuin met rust, zodat dieren die overwinteren de lente kunnen halen. Ik kweek en plant ook veel inheemse planten, want daar komen de meeste insecten op af. 

In 2023 heb ik mijn ervaringen en veel informatie uit boeken en websites gebruikt om vijf lezingen te maken over natuurlijk tuinieren. Je kunt ze lezen op www.volkstuinparkdebongerd.nl.

Ik wandel graag door de buurt en geniet van de Kadoelerscheg. Er is veel groen met verschillende soorten natuur. Ik wil graag helpen om dit te behouden en de natuur nog mooier te maken.

Sinds 1996 woonachtig in de Kadoelenbuurt; ik woon in een huis met een grote tuin en ben actief in de Vereniging tot Behoud van de Wilmkebreekpolder, ik ben lid van de commissie natuur en zit in het bestuur van de vereniging.

Al vanaf mijn vroegste jeugd ben ik graag buiten, ik was lid van de CJN (de Christelijke Jeugdbond van Natuurvrienden) en op vakanties bijna altijd aan het fietsen of wandelen in de natuur van Nederland of in de bergen van Europa. Het doel van de vereniging is het behoud van de Wilmkebreekpolder zoals die nu is en gebruikt wordt. De belangrijkste activiteit van de commissie natuur is het beschermen van de weidevogels: we plaatsen elk jaar een vossenraster (ook tegen de katten) en doen verslag van het succes van de weidevogels op de website. Omdat ook de vogelrijke Wilmkebreekpolder verbonden is met de andere delen van de Kadoelerscheg doe ik mee aan deze groep. 

In 1968 ben ik vanuit de omgeving van het Hoofddorpplein in het gebied Kadoelen-Oostzanerwerf komen wonen en sinds 1991 woon ik in Kadoelen.

Eind jaren ‘70 ben ik als stedenbouwkundige afgestudeerd op het Amsterdam-Noordzeekanaal Gebied met als uitwerking een plan voor de ontwikkeling van de Kadoelerscheg. Deze uitwerking was nog gebaseerd op het Plan in Hoofdzaak uit 1958. 
In die periode kreeg ik bij Stadsontwikkeling een Koninklijk besluit onder ogen waarin werd gesteld dat bij de aanleg van de Ringweg (die was er in die tijd nog niet) de onderdoorgangen zodanig moesten worden vormgegeven dat de weg geen ecologische barrière zou vormen. Het ging daarbij met name over verbinding langs het Twiske (de waterloop, niet te verwarren met het recreatiegebied). 

Vanuit mijn stedenbouwkundige achtergrond en mijn bekendheid met processen en procedures bij de overheid ben ik na mijn pensionering gevraagd om lid te worden van de Groene Longen. Vanuit de Groene Longen heb ik meegewerkt aan de totstandkoming van de Ecologische Kaart voor Amsterdam-Noord. Daaropvolgend ben ik deel gaan nemen in het kernteam van het referendum over her ontwerp-raadsbesluit Beleidskader Hoofdgroenstructuur en ben ik lid geworden van de Strategiegroep Stadsnatuur van Red Amsterdam-Noord. 

Toen, in vervolg op het onderzoek naar de ecologische waarden in de Schellingwoude Scheg de mogelijkheid zich voordeed om een vergelijkbaar - en meer uitgebreid - onderzoek te doen voor de Kadoelerscheg heb ik samen met Floor Hallema meteen de kans aangegrepen om de Adviesgroep Kadoelerscheg in het leven te roepen en als burgers een selectie op poten te zetten waarbij een deskundig adviesbureau werd ingeschakeld. Vervolgens hebben Floor en ik er voor gezorgd dat er geld voor het onderzoek werd vrijgegeven. 

Wat mijn drijfveer bij het onderzoek van de Kadoelerscheg is dat ik, na alle ontwikkelingen en plannen waar ik sinds 1968 bij betrokken ben geweest en mee geconfronteerd ben, benieuwd ben naar welk effect het Koninklijk Besluit heeft gehad op het behoud van de toen bestaande ecologische structuren. Daarnaast maak ik mij ernstig zorgen over de druk die zowel vanuit de ontwikkeling van stedelijke voorzieningen als vanuit het exponentieel toenemend aantal gebruikers ontstaat op dit bijzondere historische en cultuurhistorische gebied.

Ik ben 18 en voel me al me hele leven aangetrokken tot de natuur. Ik ben dan ook mijn hele leven al bezig in en met de natuur. Waar dat 10 jaar geleden zoveel mogelijk pissebedden zoeken en in slootjes naar stekelbaarsjes vissen was, is dat nu vrijwilligerswerk doen voor RAVON (Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland) en onder begeleiding van Tello zeldzame slakken vinden in grondmonsters.

Sinds 2018 woon ik aan de Landsmeerderdijk en dat is de plek waar ik mijn eerste snoeken, brasems, en palingen ving. Ik vond het fascinerend dat er in Zijkanaal I, een zwaar vervuild stuk water, meer dan 20 soorten vissen zwommen. Het opende mijn ogen voor deze magische verborgen wereld die te vaak wordt vergeten. 

De Kadoelerscheg is een erg bijzonder stukje groen, het is de verbinding tussen het IJ en Waterland. Ook is het een van de weinige plekken in Amsterdam waar de beschermde bittervoorn rondzwemt. Daardoor vind ik het erg belangrijk dat dit stukje groen beschermd wordt zodat het haar unieke verbindende rol kan blijven vervullen.

Floor Hallema heeft in september 2023 het initiatief genomen om vrijwilligers te zoeken die de adviesgroep Kadoelerscheg zouden gaan vormen. Als adviseur nam zij Norbert Daemen mee.

Dat betekende in eerste instantie veel informatie delen over de huidige situatie in de scheg. En welke bedreigingen zouden er op dit natuurgebied af kunnen komen. Hoe kunnen we dat zo goed mogelijk beschermen en versterken? Veel vragen waar we het over eens moesten worden. Norbert Daemen, ecologisch adviseur, ondersteunde ons in het hele proces. Ons eerste doel was om te kijken welk ecologisch adviesbureau ons kon gaan helpen met onderzoek wat de stand van zaken op dat moment was. We kozen uiteindelijk het bureau Natuurlijke Zaken. Zij voerden het onderzoek uit en waar mogelijk hielpen wij ze. Natuurlijke Zaken schreef, met onze hulp, het rapport 'Kadoelerscheg, een groene long in Amsterdam-Noord'. Na de presentatie van het rapport is de Adviesgroep verder gegaan, en hebben Floor Halema en Norbert Daemen afscheid genomen van de Adviesgroep om hun werk elders voort te zetten. 

Marga Bögels: per januari 2025 teruggetreden om persoonlijke redenen.

Norbert Daemen, adviseur: per november 2024 teruggetreden.

Floor Hallema, initiator: per november 2024 teruggetreden.